Οι δημοτικές εκλογές, η Νέα Ιωνία, ο Μητροπολίτης Γαβριήλ

·         Σε ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο από το προηγούμενο η επερχόμενη μάχη για τις δημοτικές εκλογές στη Νέα Ιωνία. Τότε, το 2014, η άνοδος του αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ σηματοδοτούσε και μια ελπίδα για ριζοσπαστικές ανατροπές σε κάθε επίπεδο. Στην κεντρική πολιτική σκηνή ελπίδες ότι θα ανατρέψουμε τα μνημονιακά κόμματα και θα συγκρουστούμε με τους δανειστές. Στην περιφέρεια και τους Δήμους ότι δημιουργούνται δυνατότητες να αντισταθούμε στον Καλλικράτη.

·         Τότε, ο Ρούσσος στο Χαλάνδρι, ο Βασιλόπουλος στη Νέα Φιλαδέλφεια, ο Βρετάκος στο Κερατσίνι και σε τρίτο επίπεδο ο Γκότσης στη Νέα Ιωνία, έδιναν την αίσθηση ότι ένα διαδημοτικό μέτωπο της ριζοσπαστικής αριστεράς μπορεί να φτιαχτεί και μπορεί να δημιουργήσει ισχυρά ρήγματα στον Καλλικράτη, να εμπλέξει τις τοπικές κοινωνίες στις κεντρικές μάχες όπως ήταν αυτή του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας, να βάλει μπροστά την αποκεντρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων κοκ.

Η Ιταλία στην άβυσσο

του Franco Berardi (Bifo)  

Η υπεράσπιση της ράτσας

Στις 3 Φεβρουαρίου 2018 στη Ματσεράτα, μια μικρή πόλη στην  Κεντρική Ιταλία, βρέθηκε το πτώμα ενός νεαρού κοριτσιού που λεγόταν Παμέλα. Ένας Νιγηριανός έμπορος ναρκωτικών συνελήφθη και κατηγορήθηκε για το θάνατό της, που τώρα αναμένεται να  δικαστεί. Με το που διαδόθηκε αυτή η είδηση ο Λούκα Τραϊνι, ένας εικοσιεννιάχρονος γνωστός στη πόλη για τις φασιστοειδείς συμπάθειές του και υποψήφιος στις εκλογές με τη Λέγκα του Βορρά του Ματέο Σαλβίνι, πυροβολεί με ένα πιστόλι glock εναντίον ενός γκρουπ αφρικανών, τραυματίζοντας έξι. Την ίδια μέρα, καμιά πενηνταριά αφρικανοί μετανάστες πνίγονταν στη Μεσόγειο εξ αιτίας των μέτρων του τότε Υπουργού Εσωτερικών Μάρκο Μινίτι, μέλος του Δημοκρατικού κόμματος, που είχε ποινικοποιήσει τη σωστική παρέμβαση στη θάλασσα των ανθρωπιστικών μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Ο Λουί Αλτουσέρ και ο αστάθμητος υλισμός της συνάντησης

του Πρόδρομου Αβακουμίδη

   

    Ο Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος  Λουί Αλτουσέρ (1918-1990) υπήρξε μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και καθηγητής φιλοσοφίας στην  Εκόλ Νορμάλ (Ecole Normale). Μαθητές του, μεταξύ άλλων έχουν υπάρξει  ο Μισέλ Φουκώ,  ο Ζακ Ντεριντά, ο Αλαίν Μπαντιού, ο Ετιέν Μπαλιμπάρ, ο Ζακ Ρανσιέρ κ.α. Σε όλη του τη θεωρητική και πολιτική  διαδρομή αναμετρήθηκε, μεταξύ άλλων, με τα ερωτήματα των σχέσεων του μαρξισμού με τη φιλοσοφία και την επιστήμη, την πολιτική πρακτική, τη φύση και τη λειτουργία της ιδεολογίας, την ψυχανάλυση, τη φιλοσοφία της επιστήμης και τη φιλοσοφία της ιστορίας. Κεντρικές έννοιες της θεωρητικής του παραγωγής είναι αυτές του «επικαθορισμού», της «δομικής αιτιότητας», της «ιδεολογίας», των «ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους, της «προβληματικής», της «συμπτωματικής ανάγνωσης»  και του «υλισμού της συνάντησης».

ΦΑΚΕΛΟΣ ΠΟΔΟΝΙΦΤΗΣ (τελευταίο μέρος)

του Κώστα Παπακώστα

Ο Ποταμός Saw Mill στην πόλη Yonkers της Νέας Υορκης

Όλα όσα αναφέρθηκαν στα προηγούμενα φύλλα της εφημερίδας μας αναφορικά με το θέμα του Ποδονίφτη, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποκρυσταλλώνονται στο ακόλουθο ερώτημα. Στα διοικητικά όρια του Δήμου μας μπορεί να αποκαλυφθεί, να αναδυθεί στην επιφάνεια (daylighting) και να επανακάμψει ως φυσικός σχηματισμός το ρέμα του Ποδονίφτη; 

Θα απαντήσουμε στο   ερώτημα αμέσως, με τρόπο σαφή και ευδιάκριτο. ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ. Βεβαίως με κάποιους όρους και κάποιες προυποθέσεις.

Ο ίδιος ποταμός μετά την αποκάλυψή του

Α) Θεμελιώδης παράμετρος για την προσέγγιση αυτού του στόχου είναι η κοινωνική του ωρίμανση μέσα στη πόλη. Η ‘τροχιοδεικτική’, εν πολλοίς στα σπάργανα ακόμη συζήτηση για την πολλαπλή χρησιμότητα της επανεμφάνισης του χαμένου ρέματος, πρέπει να μετασχηματιστεί σε πεδίο και αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης των ενεργών πολιτών και κοινωνικής συζήτησης των ζωντανών δυνάμεων της πόλης μας. Κανένας τέτοιος στόχος και καμιά τέτοιου είδους παρέμβαση δεν μπορεί να διεγερθεί στα επίπεδα του εφικτού, αν δεν γίνει κοινωνικά αποδεκτή και δεν μετουσιωθεί σε ζωτικό κοινωνικό αίτημα. 

Ποδονίφτης #7

Έρχεται η εποχή της οργής

«Οι επιπτώσεις της πανωλεθρίας [που προκάλεσε η κρίση του 2008] είναι ακόμη εδώ. Μόνο στις ΗΠΑ, υπολογίζεται ότι ετήσια οικονομική παραγωγή της τάξης του 1,4 τρις δολαρίων δεν θα ανακτηθεί ποτέ : μια απώλεια που κυρίως έπληξε τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις.

Ο λαϊκισμός που κερδίζει στον ανεπτυγμένο κόσμο και έφερε στην εξουσία τον Ντόναλντ Τραμπ, μπορεί να εντοπιστεί στον τρόπο με τον οποίο η κρίση υπονόμευσε την πίστη στο κατεστημένο σύστημα - ιδιαιτέρα όταν οι κυβερνήσεις έμειναν χωρίς άλλη επιλογή παρά να διασώσουν αυτούς που ευθύνονταν  για την κρίση...».

Αυτά γράφει το Bloomberg, ένα είδος Βατικανού του κεφαλαίου, με αφορμή τα 10 χρόνια από την κατάρρευση της Lehman Brothers.  

Στον ίδιο τόνο και οι προειδοποιήσεις της Κριστίν Λαγκάρντ, επικεφαλής του ΔΝΤ, σε ομιλία της στο αμερικανικό Κογκρέσο: «έρχεται η εποχή της οργής κατά την οποία οι ανισότητες θα ξεπερνούν εκείνες της χρυσής εποχής του καπιταλισμού του 19^ου αιώνα».

Το Bloomberg και η Λαγκάρντ δεν απευθύνονται στην πλειοψηφία της κοινωνίας αλλά στα think tank της άρχουσας τάξης και για αυτό δεν έχουν λόγο να μασάνε τα λόγια τους: η κρίση είναι ατελείωτη, σώσαμε τις τράπεζες χτυπώντας τα εργατικά στρώματα, αλλά το σύστημά μας διαρκώς απονομιμοποιείται στη κοινωνία. Έρχεται η εποχή της οργής…  Δεν είναι σκέτες διαπιστώσεις αλλά ηχηρές ανησυχίες του αστισμού ότι τα πράγματα μάλλον πάνε κατά διαόλου.

Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΑ ΡΕΜΑΤΑ! ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!

Η τελευταία απόφαση της περιφέρειας Αττικής για την τσιμεντοποίηση του μοναδικού ελεύθερου τμήματος του ρέματος του Ποδονίφτη,αποτελεί μνημείο αντι-οικολογικής πολιτικής.

Η περιφέρεια Αττικής δείχνει απροκάλυπτα τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα των μεγάλων πόλεων: πολύ απλά θα καταστρέφει τις τελευταίες οάσεις φύσης,όπου έχουν απομείνει!

Θεωρούμε ψευδοδίλημμα το επιχείρημα της περιφέρειας “ τσιμεντωμένα ρέματα ή πλημμύρες”. Υπάρχουν άριστες λύσεις στηριγμένες στις αρχές της οικομηχανικής που μπορούν να απομακρύνουν κάθε είδους πλημμυρικό κίνδυνο, αξιοποιώντας και όχι καταστρέφοντας τη φυσική μορφολογία των ρεμάτων. Λύσεις που ήδη χρησιμοποιούνται σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και βρίσκονται στον αντίποδα της παρωχημένης αντίληψης την οποία υποστηρίζουν οι προτεινόμενες από την περιφέρεια. .

Το ΜέΡΑ25 στηρίζει τους δήμους Αθηναίων και Ν.Φιλαδέλφειας-Ν. Χαλκηδόνας  στις προτάσεις, που έχουν κάνει. Στηρίζει τους αγώνες των συλλογικοτήτων των ευαισθητο-ποιημένων πολιτών για την προφύλαξη των ρεμάτων και την αντιμετώπιση των πλημμυ-ρών με οικολογικούς τρόπους, ως τους πλέον ενδεδειγμένους. Τρόπους , που άλλωστε αποτελούν και προτάσεις του ΜέΡΑ25 για την διαφύλαξη των τελευταίων οάσεων φύσης στην πόλη αλλά και τρόπους για την επέκταση αυτής της φύσης. 

Τομ. ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΜέΡΑ25

τηλ.επικοινωνίας Χαραλαμπάκης Γιάννης 6942846240

Η Περιφέρεια Αττικής σχεδιάζει το τσιμέντωμα των τελευταίων 800 μέτρων φυσικής κοίτης του Ποδονίφτη. Θα τους αφήσουμε;

Το 1995, με απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, σταμάτησαν τα έργα εγκιβωτισμού του ρέματος του Ποδονίφτη, γιατί αυτά ευθύνονταν σε μεγάλο βαθμό για τις σοβαρές καταστροφές αλλά και τα ανθρώπινα θύματα που προκλήθηκαν από την πλημμύρα του ποταμού το 1994. Σήμερα, 23 χρόνια μετά, κατά μήκος των 800 μέτρων φυσικής κοίτης που διασώθηκαν με εκείνη την απόφαση, λίγες εκατοντάδες μέτρα από την Εθνική Οδό και τη γραμμή του ΗΣΑΠ, ακμάζει μια μικρή όαση με λογής λογής φυτά και ζώα. Ευκάλυπτοι και φοίνικες, αυτοφυείς τουλίπες και ορχιδέες, ορνιθόγαλα, μαυρομάτες και άρτηκες, σταχτοσουσουράδες, κοκκινολαίμηδες και φρύνοι. Η περιοχή έχει χαρακτηριστεί από την πολιτεία ως ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος (ΦΕΚ 281Δ/23-3-93) και τυγχάνει προστασίας από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Δυστυχώς όμως η Περιφέρεια Αττικής, αυτά τα τελευταία 800 μέτρα φυσικής κοίτης, σχεδιάζει να τα μετατρέψει σε τσιμεντένιο ανοιχτό αγωγό ομβρίων, όπως είναι το ποτάμι

απ’ τη γέφυρα της οδού Χαλκίδος και κάτω.