Δυο χρόνια με κυβέρνηση Μνημονιακής "Αριστεράς"

του Φάνη Μπαλάφα

Συμπληρώθηκαν δύο χρόνια διακυβέρνησης,  δύο χρόνια απαρέγκλιτης εφαρμογής των συμφωνημένων μνημονιακών δεσμεύσεων που υπέγραψε η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία η  Βουλή των Ελλήνων τον Αύγουστο του 2015. 

Στο οπλοστάσιο των θεσμών με τους εφαρμοστικούς νόμους των δύο προηγούμενων μνημονίων, προστέθηκαν και οι εφαρμοστικοί νόμοι της Α΄και Β΄ αξιολόγησης του καινούργιου προγράμματος και έπονται οι αντίστοιχοι της τρίτης, για να ολοκληρωθεί το πλαίσιο που απαίτησαν οι Δανειστές – τοκογλύφοι και που δεσμεύει τη χώρα και την ελληνική κοινωνία τουλάχιστον μέχρι το 2060. Τώρα ο μνημονιακός Πρωθυπουργός, ο αρμόδιος Υπουργός των Οικονομικών  και ολόκληρο το κυβερνητικό επιτελείο διαλαλούν και διαφημίζουν το νέο sucsses story, την έξοδο στις αγορές, το τέλος των μνημονίων από τον  Αύγουστο του 2018 και μετά και την επιστροφή της οικονομίας στην  ανάπτυξη. Ποιος μας πιάνει λοιπόν από δω και πέρα !

Σύνθετες (Ιερο)Μητροπολιτικές Αφίξεις

του Κώστα Παπακώστα

Αυτή η βορειοδυτική μεριά του λεκανοπεδίου που απαρτίζεται από τους Δήμους Νέας Φιλαδέλφειας και Νέας Ιωνίας, είναι καταδικασμένη τους τελευταίους καιρούς να μην ξεμένει  λεπτό, ούτε από πρόσωπα που πρωταγωνιστούν ούτε από «μυστήρια» συμβάντα. Ένας «δικέφαλος» θίασος οικονομικών και επιχειρηματικών συμφερόντων με απόκρυφες διασυνδέσεις μεταξύ τους (κατά πως φαίνεται τούτους τους τελευταίους καιρούς), σχεδιάζει και επενδύει πάνω σε εν  μέρει  υφαρπαγμένους δημόσιους χώρους ή σε αδόμητες εκτάσεις στην περιοχή και σε οικόπεδα.

Οι μέχρι τώρα παραστάσεις που είχαμε αφορούσαν σε ότι περιστρέφεται γύρω από το θέμα της κατασκευής του γηπέδου της ΑΕΚ, όπου έχει αποκρυσταλλωθεί πλέον το τακτικό πλαίσιο για την υλοποίησή του. Με rotation, για να το πούμε ποδοσφαιρικά και εκ περιτροπής, εναλλάσσεται ένας κατευθυνόμενος από πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα οπαδικός βούρκος επιβολής με αλλοπρόσαλλες και εν πολλοίς έκνομες Συριζικές κυβερνητικές πρωτοβουλίες, ο οπαδισμός με ροπή προς το έγκλημα με τους Περιφερειακούς σχεδιασμούς της Δούρου στη περιοχή, οι οποίοι έχουν πάρει εξιτήριο από τις ριζικές ανάγκες των πολιτών και τις παραδοσιακές στρατηγικές δυνάμεων που ομνύουν στην αριστερά και δη τη ριζοσπαστική. Εσχάτως, όσοι ακόμα θεωρούμε ότι βλέπουμε καλά αυτό που βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε αφίξεις – ω!, τι υπέροχες στιγμές− και από το χώρο της εκκλησίας. 

Το καταλανικό ζήτημα μένει ανοιχτό

Του Κώστα Ράπτη

Μπορεί οι τακτικοί χειρισμοί να έχουν φθάσει προ πολλού στα όριά τους. Μπορεί η καταλανική κρίση να έχει εξελιχθεί σε άσκηση διγλωσσίας εκατέρωθεν, καθώς η μεν ηγεσία των αποσχιστών εμφανώς πανικοβάλλεται από την δυναμική που η ίδια έχει δρομολογήσει, η δε Μαδρίτη εμφανίζεται να επενδύει ως εκτελεστική εξουσία σε μιαν «επανεκκίνηση» μέσω των πρόωρων περιφερειακών εκλογών που διοργανώνει στις 21 Δεκεμβρίου, αλλά την ίδια ώρα ως «ανεξάρτητη δικαιοσύνη»  να οδηγεί τους ηγέτες του καταλανισμού στις φυλακές. 

Παρ’ όλα αυτά το «καταλανικό ζήτημα» έχει οδηγηθεί σε ένα σημείο που δεν μπορεί εύκολα να «κλείσει». 

Ποδονίφτης #6

«Αγαπητοί ακροατές, ξέρετε ότι η ανθρώπινη γλώσσα αντιπροσωπεύει ένα αναντικατάστατο εργαλείο, όχι μονάχα για το χαρακτηρισμό των γεγονότων αλλά επίσης για την εκτίμησή τους. Παραμερίζοντας το τυχαίο, το επεισοδιακό, το τεχνητό, απορροφά μέσα της το πραγματικό, το χαρακτηριστικό και το συγκεντρώνει. Προσέξτε με ποια ευαισθησία οι γλώσσες των πολιτισμένων λαών ξεχωρίζουν δύο εποχές στην εξέλιξη της Ρωσίας. Ο αριστοκρατικός  πολιτισμός έφερε στον κόσμο βαρβαρισμούς όπως: «τσάρος», «κοζάκος», «προγκρόμ», «ναγκάικα» (βούρδουλα). Ξέρετε τις λέξεις αυτές και ξέρετε τι σημαίνουν. Ο Οκτώβρης έφερε στις γλώσσες του κόσμου λέξεις σαν κι αυτές : «κολχόζ», «μπολσεβίκοι», «Σοβιέτ»…. Εδώ η πρακτική γλωσσολογία βγάζει την ανώτερη ιστορική της απόφαση».

Νέο τεύχος του Ποδονίφτη

Καινούριο τεύχος του Ποδονίφτη που κυκλοφορεί στα στέκια της Νέας Ιωνίας (καφέ, βιβλιοπωλεία, περίπτερα) και από χέρι σε χέρι σε όλη την Αττική και περιλαμβάνει αρθρογραφία για:

- Τα δύο χρόνια της κυβέρνησης Μνημονιακής Αριστεράς, του Φάνη Μπαλάφα

-  Τη ρύπανση στο Σαρωνικό, του Κώστα Φωτεινάκη

- Τις εξελίξεις στην Καταλωνία, του Κώστα Ράπτη

- Το πάρκο του Ελληνικού, του Πάνου Τότσικα

- Τις περιπέτειες της δημόσιας υγείας, του Ζήνωνα Πιτσέλη

- Το συντονισμό Σωματείων και Εργαζομένων στις τηλεπικοινωνίες και την τεχνολογία του Γιώργου Χριστοφόρου.




Και επίσης τοπικά νέα για την περιοχή μας: 

- Τα αυτοδιοικητικά της Νέας Ιωνίας (Πρόδρομος Αβακουμίδης)
- Τα σχέδια της Μητρόπολης της Νέας Ιωνίας για "αξιοποίηση" του οικοπέδου έξω από το σταθμό του Περισσού και τί σχέση έχει αυτό με το γήπεδο της ΑΕΚ (Κώστας Παπακώστας, Ουρανία Γαζέπη).
- Τον ποιητή Τάκη Σινόπουλο (Ξάνθος Μαϊντάς)

ΦΑΚΕΛΟΣ: Ρέμα Ποδονίφτη (3ο μέρος)

του Κώστα Παπακώστα

Το ρέμα ως οδικός άξονας ταχείας κυκλοφορίας της Σεούλ

Γράφαμε (στο προηγούμενο 4ο φύλλο του Ποδονίφτη) για την ανάγκη νέων ριζοσπαστικών προσεγγίσεων σε ότι αφορά τη σχέση της πόλης μας, της Νέας Ιωνίας, με το ρέμα¹ του Ποδονίφτη. Aυτή τη μεγάλη, εγκιβωτισμένη και θαμμένη πλέον υδάτινη γραμμή που τη σκίζει στα δύο. Και για την επιβεβλημένη επανάκτηση (και με ουσιώδη εμπλουτισμό θα συμπληρώναμε) της χαμένης βιωματικότητας μαζί του.   Τι σημαίνει αυτό;

Το ρέμα μετά την ανάδυσή του με την αστική ανάπλαση

Σημαίνει την απαρχή μιας καμπάνιας πληροφόρησης και ενημέρωσης των πολιτών, συλλογικοτήτων, φορέων και δημοτικών πραγματικοτήτων της περιοχής, που να στοχεύει στην ευαισθητοποίηση και την ενεργοποίηση τους, για τη διαμόρφωση ενός κοινωνικού ρεύματος απαίτησης για την επανεμφάνιση του ρέματος στον ιστό της πόλης μας. Tο ξεθάψιμό του δηλαδή και την ανάδυσή του (stream daylighting είναι ο όρος που συνήθως χρησιμοποιείται διεθνώς) στο σύγχρονο ασφυκτικό αστικό τοπίο της Νέας Ιωνίας, ως ένα ανεκτίμητο και μοναδικό φυσιογνωμικό στοιχείο της, ως ένας επανακάμπτων (σταδιακά) φυσικός πόρος με πολυεπίπεδες και πολλαπλασιαστικές θετικές επιδράσεις στη πόλη και τους πολίτες.

Ποιες είναι αυτές και σε τι θα συμβάλλουν; Ας το επιχειρήσουμε να τις απαριθμήσουμε.

Ανθρώπινη ασπίδα προστασίας του δημόσιου Νερού - Όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ

Πέτρος Μπαστέας, 

μέλους Δ.Σ. Συλλόγου Προσωπικού ΕΥΔΑΠ, 

μέλος γραμματείας «ΣΕΚΕΣ για δημόσια ΕΥΔΑΠ»

Η ΕΥΔΑΠ έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα υδροδότησης, αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας. Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στην Ελλάδα που δραστηριοποιείται στη διαχείριση νερού και λυμάτων εδώ και πολλές δεκαετίες. Εξυπηρετεί περίπου 4.500.000 κατοίκους στην ύδρευση (2.100.000 συνδέσεις) και 3.500.000 κατοίκους στην αποχέτευση. Είναι κερδοφόρα εταιρεία και ουδέποτε υπήρξε ελλειμματική. Δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό και δε χρηματοδοτείται από το κράτος, αλλά το ενισχύει ετησίως με αρκετά εκατομμύρια ευρώ από μερίσματα και φόρους.